Does Praising Jesus Mean We Recognize Him as King?
Welcome to Day 289 of our journey with Jesus. Today, we consider what Jesus calls us to question in our beliefs or lives. The main truth for today is this: Public excitement about Jesus does not necessarily mean we recognize who he is or accept the peace he offers. Let’s begin.
Current details of the journeyView the calendar, Episode and passage
Jesus in Action
Luke 19:28–44
Step 4 of 5
Examine what Jesus calls us to question in our beliefs or lives.
پس از بیان این حکایت، عیسی پیشاپیش دیگران، به سوی اورشلیم به راه افتاد. وقتی به بیت‌فاجی و بیت‌عنیا واقع در کوه زیتون رسیدند، دو نفر از شاگردان خود را جلوتر فرستاد، و به ایشان فرمود: «به دهکده‌ای که در مقابل شماست بروید. هنگامی که وارد شدید، کرّهٔ الاغی را خواهید دید که بسته‌اند. تا به حال کسی بر آن سوار نشده است. آن را باز کنید و به اینجا بیاورید. اگر کسی پرسید: ”چرا کُرّه را باز می‌کنید؟“ بگویید: ”خداوند لازمش دارد!“» آن دو شاگرد رفتند و کرّه الاغ را همان‌گونه که عیسی فرموده بود، یافتند. وقتی آن را باز می‌کردند، صاحبانش پرسیدند: «چه می‌کنید؟ چرا کره الاغ را باز می‌کنید؟» جواب دادند: «خداوند لازمش دارد!» پس کرّه الاغ را نزد عیسی آوردند، و جامه‌های خود را بر آن انداختند تا او سوار شود. هنگامی که عیسی به راه افتاد، مردم رداهای خود را در مقابل او، روی جاده پهن می‌کردند. وقتی به سرازیری کوه زیتون رسیدند، گروه انبوه پیروانش فریاد شادی برآورده، برای همه معجزات و کارهای عجیبی که او انجام داده بود، خدا را شکر می‌کردند، و می‌گفتند: «مبارک باد پادشاهی که به نام خداوند می‌آید! آرامش در آسمان، و جلال در عرش برین باد!» آنگاه برخی از فریسیان که در میان جمعیت بودند، به عیسی گفتند: «استاد، پیروانت را امر کن که ساکت باشند!» عیسی جواب داد: «اگر آنان ساکت شوند، سنگهای کنار راه بانگ شادی برخواهند آورد!» اما همین که به اورشلیم نزدیک شدند و عیسی شهر را از دور دید، برای آن گریست، و گفت: «کاش می‌توانستی درک کنی که امروز چه چیزی برایت آرامش و صلح می‌آورد، اما اکنون از دیدگانت پنهان شده است! به‌زودی دشمنانت، در پشت همین دیوارها، سنگرها ساخته، از هر سو تو را محاصره کرده، عرصه را بر تو تنگ خواهند نمود. آنگاه تو را با خاک یکسان کرده، ساکنانت را به خاک و خون خواهند کشید. حتی نخواهند گذاشت سنگی بر سنگی دیگر باقی بماند، بلکه همه چیز را زیر و رو خواهند کرد. زیرا فرصتی را که خدا به تو داده بود، رد کردی!»
کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر رایگان Biblica® © ۱۹۹۵، ۲۰۰۵، ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ توسط Biblica, Inc. Biblica® Open Persian Contemporary Bible™ Copyright © 1995, 2005, 2018, 2022 by Biblica, Inc.
Luke 19:28–44 describes a joyful welcome for Jesus as he approaches Jerusalem. Someone might assume that public praise and Jesus’ acceptance of it mean everything is well. Yet the same account includes his tears and a warning of destruction. What should we make of that contrast?
A Welcome Jesus Accepts
Jesus approaches Jerusalem riding on a colt, a young donkey. People spread their cloaks on the road. Cloaks are outer garments. The crowd of disciples, his followers, praises God joyfully and loudly for all the miracles they have seen. They declare, “Blessed is the king who comes in the name of the Lord!” and “Peace in heaven and glory in the highest!”
Some Pharisees, members of a Jewish religious group, object. They tell Jesus, “Teacher, rebuke your disciples!” They want him to order his disciples to stop. Jesus replies, “I tell you,” “if they keep quiet, the stones will cry out.” With this answer, Jesus refuses their request to silence the praise. He accepts the disciples’ royal welcome.
A Warning Alongside the Welcome
Jesus then approaches Jerusalem and sees the city. He weeps over it and says, “If you, even you, had only known on this day what would bring you peace—but now it is hidden from your eyes. The days will come upon you when your enemies will build an embankment against you and encircle you and hem you in on every side. They will dash you to the ground, you and the children within your walls. They will not leave one stone on another, because you did not recognize the time of God’s coming to you.”
Jesus addresses Jerusalem in this warning. He connects its coming destruction to its failure to recognize the time of God’s coming. His words give us more to consider than the joyful welcome alone. The disciples praise God and call Jesus king. Jesus accepts their praise, but the city’s failure to recognize what would bring peace remains serious.
Does Celebration Mean Everything Is Well?
The disciples’ praise is genuine, and Jesus refuses to silence it. Yet their joyful welcome does not mean that everything is well in Jerusalem. The praise he accepts and the warning he gives both matter. Paying attention only to the celebration would leave us with an incomplete understanding of this moment.
For Jerusalem, the consequences are concrete. Jesus describes enemies surrounding the city and destroying it. His tears do not make that warning less serious, and the disciples’ praise does not erase it. The joyful welcome and the city’s failure to recognize God’s coming belong to the same account.
When a scene appears joyful or successful, do we still listen to Jesus’ words of warning? Could concentrating on the celebration cause us to overlook his grief and what he says about peace? What changes in our understanding when we give attention to both?
The joy of the welcome does not cancel the seriousness of Jesus’ warning. This is the Question step in the Jesus365 Journey for Luke 19:28–44. Next, the Respond step considers how to respond to Jesus’ words and actions in this passage.
Consider this.
Which assumption does Jesus confront in you?
Examine your assumptions
Do not confuse admiration, religious excitement, or familiarity with truly recognizing Jesus.
