آیا ما برای خدمت به دیگران بیش از حد مهم هستیم؟

پس از آنکه خداوند را در حال زانو زدن و در دست داشتن حوله‌ای دیدیم، امروز با این تصور روبرو می‌شویم که بزرگی باید فراتر از خدمتِ فروتنانه باقی بماند.

تماشا کنید: روز ۳۰۴ — آیا ما برای خدمت به دیگران بیش از حد مهم هستیم؟ [انگلیسی + فرانسوی]

ویدیوی مکمل را تماشا کنید و سپس به مطالعه ادامه دهید تا شهادت کتاب‌مقدسی را در بافت کامل آن بررسی نمایید.

در یوتیوب تماشا کنید

پیتر از این تغییر وضعیت احساس ناراحتی می‌کند: “Lord, do you wash my feet?” مقاومت او آشکار می‌سازد که وقتی اقتدار حقیقی، جایگاهی را که با یک خدمتگزار پیوند دارد به خود می‌گیرد، چه حس غریبی پدید می‌آید.

جایگاه می‌تواند به بهانه‌ای تبدیل شود.

هرچه افراد به جایگاه‌های بالاتری دست می‌یابند، آسان‌تر ممکن است تصور کنند که انجام برخی کارها در شأن آن‌ها نیست. عیسی این منطق را دگرگون می‌سازد، حال آنکه هم‌زمان کاملاً تأکید دارد که او «معلم» و «خداوند» است.

خدمت‌رسانی به معنای از دست دادن هویت نیست.

عیسی هنگامی که پاها را می‌شوید، از مقام «خداوند»ی خود تنزل نمی‌کند. فروتنی به معنای تحقیر خویشتن نیست و خدمت نیز مستلزم انکار مسئولیت، عطایا یا اقتدار نمی‌باشد.

عشق باید آشکار شود.

فرمان تازه با راه فرار دیگری مقابله می‌کند: سخن گفتنِ پُرشور از عشق، بی‌آنکه برای خیرِ دیگری، اقدامی پرهزینه صورت گیرد.

استاد، الگو را تعیین می‌کند.

عیسی می‌گوید که خادم از ارباب خود بزرگ‌تر نیست. هیچ عنوان، بلوغ، جایگاه یا مسئولیت مسیحی‌ای، فرد را از آن محبتِ خادم‌گونه‌ای که عیسی به نمایش گذاشت، مستثنی نمی‌کند.

فردا، پاک‌سازی عیسی را پذیرا باش و تصمیم بگیر که قرار گرفتن در جایگاه خادم، در عمل چه اقتضائاتی دارد.